اي كاش هيچ گاه نگاهمان با هم آشنا نشده بود …

اي كاش هرگز نديده بودمت و دل به تو دلشكن نمي بستم .

اي كاش از همان ابتدا بي وفايي و ريا كاري تو را باور داشتم .

تنها مرحمي كه بر زخم قلب و روحم دارم

اشكهاي لبريز از ملالي است كه بي اختيار از ديدگانم روان است .

تو گريستن را با رفتنت به من آموختي

همانطور كه با آمدنت گل خنده را بر لبم نشانده بودي.

باید در جوابش بگم من آرمین رشادت هستم ۱۸ ساله از یزد 

دیپلومه رشته گرافیک رو هم تازه گرفتم و اگه خدا بخواد

دارم برای کنکور میخونم

از خصوصیات اخلاقیم هم باید بگم خیلی خیلی احساساتیم

 ولي حداقل مي تونه يادش بده که وقتي شکست

 لبه تيزش دست اوني رو که شکستتش نبره

صبح زود بود که آورديش... گريه می کردی... قمری گردن شکسته را به من دادی... گفتی : تو کوچه پيداش کرده ای... وقتی می رفتی هنوز جون داشت... نمی دونستم باهاش چیکار کنم... تو دستام بود که به داخل خونه رفتم... پيرزن بی حرکت نشسته بود... مجبور بود... نمی تونست حرکتی داشته باشه... دستا و پاهاش از کار افتاده بودن... به طرف اتاق می رفتم که پيرزن متوجه اش شد... توی دستات چيه ؟... پرنده ست ؟... اونو کجا می بری ؟... گفتم نمی دونم ٬ به اتاق... زخمی شده... گردنش شکسته... داره می ميره... نگاش به پرنده بود که گفت : اونو ببر برای پسرم تا با پرنده ای که تو قفس داره جفت بخوره... گناه دارن... هردوتا تنهان... مونس همديگه می شن... گفتم : اون پرنده اش قناريه... اما اين قمريه... غذاشون فرق داره... اندازه همديگه هم نيستن... اين چهارتای اونه... گفت : ثواب داره...  کنارهم که باشن مهرشون به دل هم می افته... حرارتشون به همديگه می رسه... عاشق هم می شن... از تنهايی در می آن... گفتم : نمی شه... اينا به همديگه نمی خورن... ديگه هيچی نگفت... فقط خيره به پرنده توی دستم زل زد ... حتی پلک هم نمی زد... صدای درزدنت اومد که قمريه توی دستام جون داد... با شدت درو می کوبيدی... اما اون ساکت مونده بود وزل زده بود به دستام... بی حرکت... به طرف در رفتم... تو نبودی... هيچکی پشت در نبود... توی کوچه هم خلوت بود... صدای درزدن تو گوشام بود که پرنده مرده رو تو کوچه پرت کردم... در را بستم و بهش تکيه دادم... ديگه قدرت حرکت کردن نداشتم... اگر هم داشتم ٬ جايی برای رفتن نمونده بود...

خوش به حال آسمون كه هر وقت دلش بگيره بي بهونه مي باره...

 به كسي توجه نمي كنه، از كسي خجالت نمي كشه، مي باره و مي باره و... اينقدر مي باره تا آبي شه،‌آفتابي شه..!!

کاش مي شد مثل آسمون بود...

كاش مي شد وقتي دلت گرفت، اونقدر بباري تا بالاخره آفتابي شي؛ بعدش هم انگار نه انگار كه بارشی بوده؛‌انگار نه انگار كه غمي بوده؛ همه چيز فراموشت بشه... !!

كاش مي شد...

 

آفتابگردان به دنبال خورشید میگشت 

ناگهان آفتاب غروب کرد  ستاره ای چشمک زد

 آفتابگردان سرش را پایین انداخت گل ها هیچوقت خیانت نمیکنند

یک عمر طول می کشد تا فراموشش کنی

 زندگي لبخندي زد و گفت :  دروغ هايي كه در من نهفته است و حقيقت هايي كه تو در وجودت داري

به راحتی می شود در مورد اشتباهات دیگران قضاوت کرد، ولی به سختی میشود اشتباهات خود را یافت. 

به راحتی می شود کسی را که دوستش داریم  از خود برنجانیم، ولی به سختی می شود این رنجش را جبران کرد.

به راحتی می شود کسی را بخشید، ولی به سختی می شود از کسی تقاضای بخشش کرد.

به راحتی می شود قانون را تصویب کرد، ولی به سختی می شود به آن عمل کرد.

به راحتی می شود به رویاها فکر کرد، ولی به سختی می شود که رویایی را به دست آورد.

به راحتی می شود به کسی قول داد، ولی به سختی می شود به آن قول عمل کرد.

به راحتی می شود دوست داشتن را به زبان آورد، ولی به سختی می شود آن را نشان داد.

به راحتی می شود اشتباه کرد، ولی بسختی می شود از آن اشتباه درس گرفت.

به راحتی می شود گرفت، ولی به سختی می شود بخشش کرد.

به راحتی می شود دوست را با حرف حفظ کرد، ولی به سختی می شود به آن معنا بخشید.

 و در آخر

به راحتی می شود این متن را خواند، ولی به سختی می شود به آن عمل کرد. 

در گذر از هر گذری
خبر نبود از خبری
نه زنده بود زندگی
نه مرگ را بود اثری
نه ارزش گلایه ای
نه فرصتی به چاره ای
چه میتوان دوا نمود  به قلب پاره پاره ای

از هیچ راه افتادم دلو به جاده ها دادم
از یاده همه رفته سردرگم و آشفته

نه در گذرگاه کسی
نه جنبش خار و خسی
نه پر زدن در قفسی
نه منتظر همنفسی
گفتم از چه میترسی
آخرش یه راهی هست
آخرش مگه رنگی
بدتر از سیاهی هست
بدتر از سیاهی هست

سهم دل ما این بود آلوده و بیهوده تا بوده همین بوده

نه روسفید پیش یار
نه سرفراز در دیار
ببین چگونه گم شد این
سواره عشق در غبار

راه افتادم و هی رفتم شاید دلم کمی واشه
به عشق اینکه یه جور امروز زود بگذره فردا شه
به امیدی که تا فردا نور امیدی پیدا شه

اگه یه روز قلبه یه نفرو شکستی یه میخ به دیوار بکوب

اگه روزی قلبشو بدست آوردی میخ رو از دیوار بیرون بیار

اما چه فایده ، جای میخ همیشه روی دیوار می مونه

روزي مردي ثروتمند در اتومبيل جديد و گران قيمت خود

باسرعت فراوان از خيابان كم رفت و آمدي مي گذشت.

ناگهان ازبين دو اتومبيل پارك شده در كنار خيابان يك پسر

بچه پاره آجري به سمت او پرتاب كرد.پاره آجر به اتومبيل

او برخوردكرد . مرد پايش را روي ترمز گذاشت و سريع

پياده شد و ديدكه اتومبيلش صدمه زيادي ديده است. به

طرف پسرك رفت و اورا سرزنش كرد.پسرك گريان با تلاش

فراوان بالاخره توانست توجه مرد را به سمت پياده رو،

جايي كه برادر فلجش از روي صندلي چرخدار به زمين

افتاده بود جلب كند. پسرك گفت:"اينجا خيابان خلوتي

است و به ندرت كسي از آن عبورمي كند. برادر بزرگم از

روي صندلي چرخدارش به زمين افتاده و من زور كافي

براي بلند كردنش ندارم. براي اينكه شما را متوقف كنم

ناچار شدم از اين پاره آجر استفاده كنم". مرد بسيار متاثر

شد و از پسر عذر خواهي كرد. برادرپسرك را بلند كرد و

روي صندلي نشاند و سوار اتومبيل گرانقيمتش شد و به

راهش ادامه داد. در زندگي چنان با سرعت حركت نكنيد

كه ديگران مجبور شوندبراي جلب توجه شما پاره آجر به

طرفتان پرتاب كنند !خدا در روح ما زمزمه مي كند و با قلب

ما حرف ميزند. اما بعضي اوقات زماني كه ما وقت نداريم

گوش كنيم، او مجبورمي شود پاره آجربه سمت ما پرتاب

كند. اين انتخاب خودمان است كه گوش كنيم يا نه!

چون دستم بوي گل ميداد مرا به جرم چيدن گل محكوم كردند اما 

كسي فكر نكرد كه شايد من گلي كاشته باشم .

 تو گریه کنه نه برای تنها شدن خودش

با هزارو یک ترفند...

شاخه گلی مصنوئی را در میان گلهای شاداب پنهان کردم

و بردفترخاطراتت نوشتم:

توی این دنیای هرکی هرکی آدم همیشه تنها می مونه . بهترین دوستان ، بهترین خانواده ها هم آدم رو تنها می

 گذارند دیگه تصمیم گرفتم به یاد کسی باشم که خیلی دوستم داره ، همیشه به یادمه ، همیشه قبولم داره ،

همیشه بهم امید به زندگی میده . آره خدا جون من دیگه فقط تو رو تو زندگی دارم و همون طور که خودت

گفتی  از سر من هم زیادی !